کسي را که خيلي دوست داري، زود از دست مي دهي پيش از آنکه خوب نگاهش کني.  

پيش از آنکه  تمام حرفهايت را به او بگويي ،

 پيش از آنکه همه لبخندهايت را به او نشان بدهي 

مثل پروانه اي زيبا، بال ميگيرد و دور مي شود ،

 فکر مي کردي ميتواني تا آخرين روزي که زمين به دور خود مي چرخد و خورشيد از پشت کو ه ها سرک مي کشد در کنارش باشي .

هميشه اين گونه بوده است: 
کسي که از ديدنش سير نشده اي زود از دنياي تو ميرود ،

 وقتي به خودت مي آيي که حتي ردي از او در خيابان نيست

 فکر مي کردي ميتواني با او به همه باغها سر بزني ،

هنوز روزهاي زيادي بايد با او به تماشاي موجها مي رفتي ،

هنوز ساعتهاي صميمانه اي بايد با او اشک مي ريختي

                               یک روز دیگر هم بدون تو گذشت....